Opis

• Wielkość: Dorasta maksymalnie do około 4–4,5 cm długości.
• Kolor: Ciało ma barwę miedziano-różową lub pomarańczowo-czerwoną z wyraźnym metalicznym połyskiem. Najbardziej charakterystycznym elementem jest czarny lub ciemnogranatowy trójkątny klin w tylnej części ciała, rozciągający się od środka tułowia aż do nasady płetwy ogonowej. Płetwy (grzbietowa i ogonowa) mają czerwonawe zabarwienie.
• Samice: Są zazwyczaj większe, grubsze i bardziej zaokrąglone w partii brzusznej (szczególnie w okresie tarła). Czarny klin na ich boku ma łagodniejsze, bardziej zaokrąglone krawędzie i rzadko sięga dolnej krawędzi brzucha.
• Samce: Są smuklejsze, mniejsze i zazwyczaj intensywniej ubarwione. Dolny wierzchołek czarnego klina u samców jest ostro zakończony i wyraźnie schodzi w dół, aż do krawędzi brzucha w okolicy płetwy odbytowej.

• Temperatura: Najlepiej czuje się w przedziale 22–27°C.
• Odczyn wody (pH): Preferuje wodę lekko kwaśną do neutralnej, w zakresie 5,5 – 7,5 (w naturze żyje w czarnych wodach o niskim pH).
• Twardość wody: Miękka do średnio twardej (1 – 12 dGH).
• Wrażliwość: Ryba źle znosi wysokie stężenia związków azotu, dlatego kluczowa jest regularna podmiana wody oraz wydajna filtracja.

• Litraż: Minimalna długość akwarium dla małego stada to 60 cm (zbiornik o pojemności od 54 litrów w górę).
• Podłoże: Najlepsze będzie ciemne podłoże (żwir lub piasek), które doskonale podkreśla miedziany kolor ryb.
• Roślinność i dekoracje: Akwarium powinno być gęsto obsadzone roślinami po bokach i z tyłu (szczególnie lubią rośliny o szerokich liściach, jak Anubias czy Cryptocoryne, na których składają ikrę). Warto pozostawić wolną przestrzeń na środku do swobodnego pływania. Dodatek korzeni i suchych liści (np. dębu) pomoże uzyskać naturalny dla nich, lekko herbaciany kolor wody.
• Oświetlenie: Preferują umiarkowane, nieco stłumione oświetlenie, które można uzyskać za pomocą roślin pływających (np. pistoia, rzęsa).

• Stado: Jest to typowa ryba ławicowa. Musi być trzymana w grupie składającej się z minimum 8–10 osobników (im większe stado, tym ryby są śmielsze, ładniej się wybarwiają i prezentują naturalne zachowania). Trzymana pojedynczo karłowacieje, staje się płochliwa i choruje ze stresu.
• Współmieszkańcy: Doskonale nadaje się do akwariów towarzyskich. Jest niezwykle łagodna. Może mieszkać z innymi spokojnymi rybami (np. neonki, bystrzyki, kiryski, otoski, małe pielęgniczki) oraz z większymi krewetkami.
• Krewetki karłowate: Może polować na bardzo małe, nowonarodzone krewetki (np. wspomniane wcześniej Sakura Red czy Blue Velvet), dlatego przy takim połączeniu wymagana jest bardzo gęsta roślinność i mchy.

• Suche pokarmy w płatkach i drobnym granulacie.
• Pokarmy mrożone i żywe (np. artemia, rozwielitka, cyklop, wodzień). Regularne podawanie żywego pokarmu znacząco poprawia intensywność jej ubarwienia.